Fot. Michał Jędrzejowski

8. edycja Ars Independent – podsumowanie

Uważam, że na festiwale powinno się wyjeżdżać. Festiwal w mieście zamieszkania posiada tę zasadniczą wadę, że nie odrywa nas od codzienności w 100%. Idę na festiwal filmowy w mieście, ale i tak do 15 siedzę w pracy (bo po co marnować urlop?). Niby chcę zobaczyć jak najwięcej, ale kurczę, może lepiej się wyspać i odpuścić […]

grafika-square-social-AIF2018

Ars Independent 2018 – zapowiedź

Normalnie o tej porze zapowiadam kolejną edycję Ars Independent. W tym roku, jak i w poprzednich, skupię się głównie na filmowej odsłonie tego festiwalu. Ars, całkiem słusznie, coraz bardziej odpływa w stronę intermedialną, gdzie pierwsze skrzypce grają gry wideo, nowe media i pokazy VR. Piszę „całkiem słusznie”, ponieważ uważam, że Ars Independent genialnie wypełnił niszę […]

evolution2

Horror młodzieńczej seksualności

Nie trzeba być fanem horrorów, by wiedzieć, że seksualność, szczególnie nastoletnich bohaterów, jest ważnym tematem stale powracającym w kolejnych filmach z tego gatunku. Flagowym przykładem są slashery, w których pierwszymi ofiarami mordercy są osoby najbardziej swobodne seksualnie, a przeżyć udaje się jedynie dziewiczej final girl, stroniącej od używek i romansów. Slasher to rodzaj horroru, który […]

diego

Diego Martínez Vignatti – wywiad

Diego Martínez Vignatti, twórca konkursowego filmu „Czerwona ziemia” opowiada o problemach, które porusza w swoim filmie oraz o fascynacji kinem i tym, co według niego może zmienić we współczesnym świecie Sara Nowicka: Jesteś znany przede wszystkim jako operator, współpracowałeś m.in. z Carlosem Reygadasem. Czego nauczyły cię te doświadczenia i współpraca z innymi reżyserami? Diego Martinez […]

Angélique Litzenburger i Samuel Theis

Wywiad z Angélique Litzenburger i Samuelem Theisem

“Party girl” to historia sześćdziesięcioletniej pracownicy nocnego klubu, która stoi przed szansą odmienienia dotychczasowego życia. Przyjmuje oświadczyny emerytowanego górnika, jednak stabilizacja i konieczność godzenia się na kompromisy zdają się być zbyt dużym wyzwaniem dla jej niepokornego charakteru. Czy dojrzała kobieta o osobowości nastolatki będzie potrafiła dostosować się do społecznych schematów? Tym, co w “Party girl” […]

z22321205V,Justyna-Wasilewska-w--Pomiedzy-slowami--Urszuli-An

Pomiędzy słowami (2017)

Na początku zeszłego roku pojawił się w polskich kinach „Toni Erdmann” Maren Ade, film, w którym odnosząca sukcesy w korporacji córka redefiniuje swoją relację z ojcem, reprezentującym świat diametralnie innych wartości niż ona. „Pomiędzy słowami” Urszuli Antoniak jest blisko, a jednocześnie daleko tamtej historii. Tu również syn (Jakub Gierszał) wspina się po szczeblach prawniczej kariery, […]

blok

Blokada (2015)

Deniz Gamze Ergüven na przykładzie życia pięciu sióstr opowiedziała w „Mustangu” o panującym w Turcji patriarchacie, który izoluje kobiety i czyni z nich przedmiot zależny od decyzji rodziny. Emin Alper, turecki reżyser, w swoim drugim filmie „Blokada”, również w konwencji dramatu rodzinnego, opowiada o tureckim systemie politycznym, który separuje od siebie ludzi. O ile w […]

mrturner

Pan Turner (2015)

Filmowe biografie malarzy najczęściej powielają jeden schemat – genialna, nierozumiana i niedoceniona za życia jednostka toczy bój ze światem i własnymi demonami. Kinowy artysta na ogół jest człowiekiem niezwykle temperamentnym, a jego przedstawione na ekranie życie składa się jedynie z dramatycznych momentów. Przy okazji filmu „Pan Turner” Mike’a Leigh pojawił się nowy schemat – większość […]

Magical-Girl-Carlos-Vermut-1050x558

Magical Girl (2014)

Co jakiś czas w filmowym świecie pojawia się genialny samouk – osoba pozbawiona reżyserskiej edukacji i doświadczenia, tworząca jednak obraz z takim wyczuciem i zrozumieniem materii filmowej, którego mogliby jej pozazdrościć uznani mistrzowie. Najczęściej wymienianym przypadkiem tego typu jest Quentin Tarantino, który po latach pracy w wypożyczalni wideo wywrócił współczesne kino do góry nogami. Choć […]

quinquin

Mały Quinquin (2014)

Bruno Dumont to autor o ściśle określonym stylu, od lat wierny tej samej problematyce. Nie zmienia się także upodobanie reżysera do zaskakiwania widzów. Kojarzony przede wszystkim z nurtem slow cinema stworzył jedno z czołowych dzieł francuskiej ekstremy – film „Twentynine Palms” (2003). Choć do pracy angażuje przede wszystkim naturszczyków, w ostatnim dziele – „Camille Claudel, […]