orange2

Orange is the New Black

W przedostatniej notce starałam się zarysować więzienne oblicze humanizmu na przykładzie filmów Beckera i Bressona. O ile dzieła francuskich twórców są skierowane raczej do intelektualistów, dziś będzie o więziennym humanizmie dla mas, czyli o serialu Orange is the New Black. Trochę naginam pojęcie „dla mas”, bowiem rzeczona produkcja zawiera w sobie na tyle sporą dawkę […]

tumblr_mve55g9HOk1qbilh4o1_1280

Wait Until Dark (1967)

Każdy kinoman, czytelnik i słuchacz wie, że nic bardziej nie psuje odbioru dzieła niż stawiane przed nim oczekiwania. Kiedy idziemy na film ulubionego reżysera albo czytamy książkę, którą poleciło nam kilkoro znajomych, do których gustu nie mamy zastrzeżeń, od razu zapala nam się w głowie lampka: oto za chwilę będziemy obcować z czymś znakomitym. Kiedy […]

seconds

Twarze na sprzedaż (1966)

Możecie psioczyć ile chcecie na nowego Żiżka – i tak uważam, że lektura lub oglądanie jego wywodów to dobra rzecz, zawsze można odkryć coś, co umyka widzowi żyjącemu w kulturze nadmiaru. Dzięki Perwersyjnemu przewodnikowi po ideologiach ja odkryłam zapomniane amerykańskie arcydzieło – film Twarze na sprzedaż Johna Frankenheimera. Dlaczego porywam się na tak duże słowo […]

40372

O dwóch takich

  W dzisiejszym odcinku będzie o dwóch filmach niezwiązanych żadną nicią podobieństwa (choć wiadomo, że człowiek we wszystkim może dopatrzyć się analogii, tutaj proponuję iść w stronę dość banalną – społecznej kontestacji w wykonaniu dwóch autorów, których dzieli wszystko), które obejrzał tak niewielki procent naszego gatunku, że niewątpliwie zasługują na rozpropagowanie. „Pożegnanie z dniem wczorajszym” […]

2670a9d9449ca05e84105148b1f8f797

Dzieje grzechu. Surrealizm w kinie polskim

Dziś przyszła pora na polecenie zbioru liter zapisanych na 464 stronach papieru. Mając na uwadze kinowe sprofilowanie bloga omawiana przeze mnie pozycja jest propozycją filmoznawczą i stanowi połączenie ulubionych przeze mnie tematów – surrealizmu i kina polskiego. Tak, uwielbiam polskie kino, oczywiście do pewnego momentu, ale akurat twórcy opisywani w „Dzieje grzechu. Surrealizm w polskim […]

psyche_3

Narcyz i Psyche

  Mój blog bez choćby krótkiej wzmianki o tym filmie byłby ubogi. Choć, nie oszukujmy się, film trwa cztery i pół godziny, więc wzmianka zbyt krótka być nie może. Zanim przejdę do sedna nadbuduję krótką historię dojścia do owego filmu, która zarysuje mój stan emocjonalny i wyobrażeniowy stworzony na podstawie jednego zdjęcia. Był rok 2005, […]

0-1

Kobiece kłopoty

Media zalały mnie dzisiaj informacjami na temat procesu Katarzyny W. Wyparłam już tę personę i całą chłamliwą sytuację z pamięci, jednak okazuje się, że to nadal chodliwy temat. Widok wyżej wymienionej kreślącej coś podczas mów końcowych, z coraz lepszą stylówą przypomniał mi jeden z najbliższych mojemu sercu filmów – “Female trouble” Johna Watersa. Sytuacja naprawdę […]

7288966.3

Gorzki (Amer) 2009

W moim zestawieniu dwunastu najciekawszych filmowych snów zapomniałam o jednym z moich największych filmowych zachwytów ostatniego półrocza, belgijsko-francuskim projekcie „Gorzki”. Ten prawie niemy film przedstawia trzy etapy życia kobiety: dzieciństwo, dojrzewanie i dorosłość z naciskiem na tę środkową fazę. Fascynująca jest sensualność tego filmu, opowiedzianego w zbliżeniach, szmerach, dźwiękach, niezwykle intensywnych doznaniach. Scena, w której […]

520323-refn-jodorowsky

Święta krew, święty Refn

Refn jest duchowym synem Jodorowsky’ego. Po zobaczeniu “Tylko Bóg wybacza” nie ma co do tego wątpliwości. Film nie musiał być nawet zadedykowany temu chilijskiemu twórcy, kino Jodorowsky’ego wypływa z każdej sceny “OGF”. Dalej mogą pojawić się spojlery. Co jest takiego w “OGF”, że uważam ten film za bardzo “jodorowski”? Główne skojarzenie: “Święta krew” w kontekście […]