z22321205V,Justyna-Wasilewska-w--Pomiedzy-slowami--Urszuli-An

Pomiędzy słowami (2017)

Na początku zeszłego roku pojawił się w polskich kinach „Toni Erdmann” Maren Ade, film, w którym odnosząca sukcesy w korporacji córka redefiniuje swoją relację z ojcem, reprezentującym świat diametralnie innych wartości niż ona. „Pomiędzy słowami” Urszuli Antoniak jest blisko, a jednocześnie daleko tamtej historii. Tu również syn (Jakub Gierszał) wspina się po szczeblach prawniczej kariery, […]

blok

Blokada (2015)

Deniz Gamze Ergüven na przykładzie życia pięciu sióstr opowiedziała w „Mustangu” o panującym w Turcji patriarchacie, który izoluje kobiety i czyni z nich przedmiot zależny od decyzji rodziny. Emin Alper, turecki reżyser, w swoim drugim filmie „Blokada”, również w konwencji dramatu rodzinnego, opowiada o tureckim systemie politycznym, który separuje od siebie ludzi. O ile w […]

duke

The Duke of Burgundy

Współcześni reżyserzy uwielbiają grać z widzem i konstruują swoje wizje na przekór jego oczekiwaniom. W kinie szczególnie cenne są niejednoznaczność, tajemnica i niedopowiedzenie. Dlatego też warto czasami wybrać się na film, nie znając wcześniej zarysu jego fabuły. W przypadku „Duke of Burgundy. Reguł pożądania” szczególnie zachęcam do omijania przed seansem wszelkich recenzji, także tej. Początek […]

mrturner

Pan Turner (2015)

Filmowe biografie malarzy najczęściej powielają jeden schemat – genialna, nierozumiana i niedoceniona za życia jednostka toczy bój ze światem i własnymi demonami. Kinowy artysta na ogół jest człowiekiem niezwykle temperamentnym, a jego przedstawione na ekranie życie składa się jedynie z dramatycznych momentów. Przy okazji filmu „Pan Turner” Mike’a Leigh pojawił się nowy schemat – większość […]

Magical-Girl-Carlos-Vermut-1050x558

Magical Girl (2014)

Co jakiś czas w filmowym świecie pojawia się genialny samouk – osoba pozbawiona reżyserskiej edukacji i doświadczenia, tworząca jednak obraz z takim wyczuciem i zrozumieniem materii filmowej, którego mogliby jej pozazdrościć uznani mistrzowie. Najczęściej wymienianym przypadkiem tego typu jest Quentin Tarantino, który po latach pracy w wypożyczalni wideo wywrócił współczesne kino do góry nogami. Choć […]

quinquin

Mały Quinquin (2014)

Bruno Dumont to autor o ściśle określonym stylu, od lat wierny tej samej problematyce. Nie zmienia się także upodobanie reżysera do zaskakiwania widzów. Kojarzony przede wszystkim z nurtem slow cinema stworzył jedno z czołowych dzieł francuskiej ekstremy – film „Twentynine Palms” (2003). Choć do pracy angażuje przede wszystkim naturszczyków, w ostatnim dziele – „Camille Claudel, […]

gerontophilia-chłopak-półnagi-i-dziadek-w-szpitaluHIRO

Gerontofilia (2013)

Kiedy undergroundowy twórca, znany z bezkompromisowości i prowokacji, kręci film przeznaczony dla większej widowni, jego fani najczęściej są do jego pomysłu sceptycznie nastawieni. Pojawiają się głosy, że „to komercja”, że „autor się sprzedał” i porzucił wyznawane dotychczas ideały. „Gerontofilia” kanadyjskiego skandalisty Bruce’a LaBruce’a to rzadki przypadek udanego mariażu odważnego, autorskiego kina z mainstreamową produkcją. Bo […]

enemy 3

Wróg (2013)

W powieści „Podwojenie”, która zainspirowała Denisa Villeneuve’a do wyreżyserowania filmu „Wróg”, José Saramago w następujący sposób opisuje komedię oglądaną przez głównego bohatera: „(…) była absurdalna, nonsensowna, była kinematograficznym tworem, w którym logika i zdrowy rozsądek protestowały za drzwiami wejściowymi, bo zabroniono im wstępu tam, gdzie popełniano niedorzeczności” (Saramago 2005: 20). Słowa te trafnie opisują filmową […]

medicus

Medicus (2013)

Nie trzeba interesować się psychoanalitycznymi teoriami filmu, żeby zauważyć pewną prawidłowość występującą w schemacie realizacji skierowanych do najszerszego grona odbiorców. Najważniejsze jest pragnienie głównego bohatera, zrodzone z silnych emocji, często związanych z utratą czegoś. Spełnienie pragnienia najczęściej pomaga nie tylko samemu protagoniście, ale także doprowadza do szczęścia większej liczby osób, dlatego też widz może mu […]

camille

Camille Claudel. 1915 (2013)

„Wszystkie akty indywidualne są antyspołeczne. Wariaci to par excellence ofiary dyktatury społecznej. W imię tej indywidualności, która jest właściwością człowieka, domagamy się uwolnienia tych galerników wrażliwości”. (Antonin Artaud) Najnowszy film Bruno Dumonta opowiada o kilku dniach z życia osadzonej w ośrodku dla psychicznie chorych Camille Claudel (Juliette Binoche). Bohaterka przebywa w zakładzie od 1913 roku. […]