eleme

Elementarz tożsamości (2016)

Nie uważam, że uprawniony do pisania o socjologii jest jedynie dyplomowany socjolog. Wiele więcej o tajemnicach życia ludzkiego nauczyłem się od poetów i powieściopisarzy niż od kolegów socjologów. Poza tym już jakieś dwadzieścia, trzydzieści lat temu przestałem pisać z myślą o kolegach socjologach, ale piszę do wszystkich użytkowników życia. Zygmunt Bauman Przytoczone powyżej słowa Zygmunta Baumana pochodzą z wywiadu, którego […]

schuyler

Alfred i Ginewra (2016)

Mój ojciec zwykł mawiać, że dobrego pisarza poznaje się po ilości stron jego powieści. Według niego najgrubsze tomy piszą autorzy, którzy w najmniejszym stopniu opanowali sztukę operowania językiem i formą. Prawdziwy talent objawia się w krótkich tekstach, intensywnych i świeżych, gdzie pisarz w minimalnej liczbie słów mieści maksymalną ilość emocji i treści. Słowa taty przypomniała […]

wykorzenieni-w-iext39710299

Wykorzenieni (2016)

„Wykorzenionych” Szilárda Borbély’ego, zamiast dedykacji lub motta, otwiera spis dwudziestu sześciu liczb pierwszych. Wszystkie one będą wielokrotnie pojawiać się na kartach powieści. Przywoływane z różnym nasileniem (najczęściej na początku i na końcu) liczby będą budować rytm i nadawać ton tej bolesnej i niezapomnianej historii. Otwierające książkę słowa: „Dwadzieścia trzy to liczba niepodzielna. Dzieli się tylko […]

opium

Géza Csáth: Opium. Opowiadania i dzienniki (2016)

Palić opium – to tak, jakby opuścić ten pociąg w pełnym biegu i zająć się czymś innym niż życie, niż śmierć Jean Cocteau: „Opium, dziennik z kuracji odwykowej” Jean Cocteau, podobnie jak wielu pisarzy, którzy starają się opisać swoje doświadczenia z substancjami psychoaktywnymi, chętnie je upiększa, całkowicie pozbawiając nałóg jego prozaicznego wymiaru. Nawet Witkacy, który […]

Knausgard_Jesien_m

Karl Ove Knausgård: Jesień (2016)

Zwykło się mawiać, że książka jest substytutem rozmowy z drugim człowiekiem. Jest to szczególnie widoczne w przypadku takich powieści jak „Jesień” Karla Ovego Knausgårda. Skandynawski autor po raz kolejny z wielką szczerością odsłania swoje życie przed czytelnikiem. Po autobiograficznej serii „Moja walka”, w której Knausgård opisywał swoją przeszłość, przyszła pora na cykl czterech pór roku, […]

kim

Kim Gordon: Dziewczyna z zespołu (2016)

Biografie muzyków rockowych, choć ich życie kojarzy się z łamaniem schematów, bardzo często wpadają w pułapkę powtarzalności i powielania stereotypów. Odkrycie artystycznego potencjału i zdobycie sławy, opisy hulaszczego trybu życia, pełnego romansów i używek, wielki upadek i powrót na szczyt – ten pojawiający się w niemal każdej muzycznej biografii wzór czyni z różnorodnych artystów klony […]

majord

Podmajordomus Minor (2016)

„Bracia Sistars”, poprzednia powieść kanadyjskiego pisarza Patricka deWitta, w umieszczonym na okładce opisie jest przyrównana do twórczości braci Coen i Cormaca McCarthy’ego. W wypadku jego najnowszej książki, „Podmajordomusa Minora”, liczba nazwisk wymienionych przez wydawcę nieco się powiększyła: są tu i bracia Grimm, i Wes Anderson, a także Latający Cyrk Monty Pythona. Lista odwołań wydaje się […]

mont-sainte-victoire-3.jpg!HalfHD

Rilke: Cezanne (2015)

„[Sztuka – przyp. S.N.] wykazała, że każdy z nas mieszka na oddzielnej wyspie, tylko że wyspy te położone są zbyt blisko siebie, byśmy mogli żyć na nich samotnie i beztrosko. Jeden może drugiemu przeszkadzać albo straszyć, albo zarzucać włóczniami – tylko pomóc nikt nikomu nie może.” Rainer Maria Rilke: „Notatki o melodii rzeczy” Zbiór listów […]

blok

Blokada (2015)

Deniz Gamze Ergüven na przykładzie życia pięciu sióstr opowiedziała w „Mustangu” o panującym w Turcji patriarchacie, który izoluje kobiety i czyni z nich przedmiot zależny od decyzji rodziny. Emin Alper, turecki reżyser, w swoim drugim filmie „Blokada”, również w konwencji dramatu rodzinnego, opowiada o tureckim systemie politycznym, który separuje od siebie ludzi. O ile w […]

duke

The Duke of Burgundy

Współcześni reżyserzy uwielbiają grać z widzem i konstruują swoje wizje na przekór jego oczekiwaniom. W kinie szczególnie cenne są niejednoznaczność, tajemnica i niedopowiedzenie. Dlatego też warto czasami wybrać się na film, nie znając wcześniej zarysu jego fabuły. W przypadku „Duke of Burgundy. Reguł pożądania” szczególnie zachęcam do omijania przed seansem wszelkich recenzji, także tej. Początek […]